Zweef, zweef kleine vleugel
Vlieg verder dan je verbeelding.
De zachte wolk, de witste duif
op de wind van de hemelse liefde
Langs de planeten en de sterren.
Verlaat onze eenzame wereld.
Ontvlucht de ellende en de pijn
En zweef
Zweef, zweef lieve schat
Je eindeloze tocht is begonnen
Neem mee je zachtaardige geluk
Veel te mooi voor hier.
Steek maar over naar de overkant.
Daar is voor eeuwig vrede.
Maar bewaar deze bitterzoete herinnering
Tot we elkaar weer ontmoeten.
Zweef, zweef, heb geen angst
Verspil geen adem, en geen tranen
Je hart is puur, je ziel is vrij
Ga op weg, wacht niet op mij
Boven het universum zal je stijgen
Op handen van de tijd
De maan komt op, de zon die daalt,
Maar ik zal je nooit vergeten
Zweef, zweef, kleine vleugel
Zweef waar de engelen zingen
Zweef weg het is je tijd
Ga maar, vind het licht….
Rust zacht tante Antje..
Newilé zei,
mei 15, 2008 bij 7:40 am
Wat een mooi gedicht….thnx lieve schat. Weet zeker dat ze nu dr rust vind…De rust die ze verdiend en nu is ze eindelijk bij haar mannetje, daar waar ze al die tijd wilde zijn.
hou van je meissie…dikke kus
Mysterycouple zei,
mei 15, 2008 bij 11:08 am
Hoi lieve Wild..
Wat een integer gedicht heb je neergezet voor je tante.
Ze zou trots op je geweest zijn!!!
Gecondoleerd natuurlijk en heel veel sterkte ,
Knuff van ons